تبليغاتX
رویای بارانی

رویای بارانی

لحظه ها را می گذرانیم تا به خوشبختی برسیم غافل از این که خوشبختی همین لحظه هاییست که می گذرد

تمنا

  من تنها نیستم . من اشک هایم را دارم. اشک هایی

  که از غم تو بر گونه هایم جاریست. من تنها نیستم .

  من لحظه ها را دارم. لحظه هایی که یکی پس از دیگری

  عاشقانه می میرند تا حجم فاصله ها را کم کنند. من

  تنها نیستم چرا که خیالت حتی یک نفس از من غافل

  نمی شود. چقدر دوست دارم لحظه هایی را که دلتنگ

  چشمانت می شوم. هر لحظه دوریت برایم یک دنیا

  دلتنگی است و چقدر صبور است دل من. چرا که به

  اندازه تمام لحظه های عاشق بودنم از تو دور هستم. 

  ولی من باز هم چشم به راهم ...

  چشم به راهم تا آرامش را به قلبم هدیه کنی مهربان من

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 22:39  توسط فاطمه  | 

دادگاه

                    شاکی محترم سلام درسته من متهمم 

                    برای متهم شدن پیش تو من خیلی کمم

                چه ذوقی کردم شنیدم گفتی شکایت می کنی

                    اما دلم گرفت که گفتی: منو اذیت می کنی

                 من تو رو اذیت می کنم؟ منی که می میرم برات

                      منی که تندی می شکنم زیر تولد نگات

                  تو حکم من نوشته بود طبق مواد یک و بیست

                      تو روزگار من و تو این کارا عاقلانه نیست

               معلومه عاقلانه نیست. عاشق که عاقل نمی شه

               ولی با این جواب من که حکمی باطل نمی شه

                     شاکی محترم گلم بگو که زندونیم کنن

                  بگو پیش پای چشات یک شبه قربونیم کنن

                      بگو به افتخار تو بیان منو دار بزنن

                    علت دیوونگیمو تو کوچه ها جار بزنن

                 خلاصه که شاکی ماه .صاحب پرونده من

                    خاطره گذشته هام .مالک آینده من

               متهمت قصدی نداشت عاشقیشو به دل نگیر

                 فقط اونو قبول بکن به چشم مجرمی اسیر

                 اینجا وکیلی نمی یاد که بگه من جنون دارم

                  چون اگه آزادم کنن باز سر تو درد می یارم

                   شاکی نازنین من مزاحمت شدم ببخش

                   مثل تموم لحظه ها بتاب و آروم بدرخش

                 متهمت قول می ده که دیگه به تو نامه نده

                 درسته دیوونس ولی موندن رو قول رو بلده

                     فکر نکنی نامه من شده مثل دفاعیه

                 شاکی گل نشون ندی این مدرکو به قاضیه

                  نشون بدی اونم می گه به خاطر درد جنون

                       متهمت گناه داره بگذر از اتهام اون

             راحت شدی از دست من با شعر و عشق و التماس

                نمی گم اما نمی یام بیرون از این رخت و لباس

                   یادت باشه که لحظه صدور حکم تو محکمه

                       دلت نسوزه نگذری از تقصیر متهمه

                 شاکی هیچ کسی نشو فقط اینو ازت می خوام

                       فدای شاکی گل و جرم جنون و اتهام 

                    متهم هر چی ردیف. ردیف پنج و دو  و سه

                   نمی ذارم تو عاشقی کسی به گردم برسه

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 15:14  توسط فاطمه  | 

فانوس

* اگر دل گرم باشد سخت ترین زمستان ها نیز قابل تحمل است.

* محبت زبانی است که ناشنوا می شنود و نابینا می بیند.

*انسان مانند رودخانه است هرچه عمیق تر باشد آرام تر و متواضع تر است.

*من بارها شکست خورده ام تا راه شکست دادن را آموختم. (ناپلئون)

*مرد بزرگ همیشه آرام و مرد حقیر همواره مضطرب است.

*پیروزی نصیب کسانی می شود که بیش از حد استقامت دارند.

*اگر تیشه ات نباشد تا کوه برکنی فرهاد باش در غم دلدار و شاد باش

*حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم و حرفهایی هست برای نگفتن که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند و سرمایه هرکس به اندازه حرفهایی است که برای نگفتن دارد.

*اگر پیاده هم شده سفر کن در ماندن می پوسی.

*در عطا کردن است که ستوده می شویم و در بخشیدن است که بخشیده می شویم.

*در دشمنی دورنگی نیست کاش دوستان هم در موقع خود چون دشمنان بی ریا بودند.

*سکوت عجب فریاد رسایی است آنجا که حنجره ای برای فریاد نمی ماند

*انسان بیش از زندگیست آنجا که هستی پایان می یابد او ادامه می یابد.

*به من بگویی نگو نمی گویم. اما نگو نفهم. که من نمی توانم نفهمم. من می فهمم.

*زندگی کوچک تر از آن بود که دلم بر آن بلرزد

هستی تهی تر از آن بود که " به دست آوردنی" مرا زبون سازد

و من تهی دست تر از آنکه " از دست دادنی" مرا بترساند

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 14:40  توسط فاطمه  | 

لالایی

     بخواب ای دختر آرام مهتاب       ببین گل های میخک خسته هستند

     تمام اشک هایم تا بخوابی        میان مخمل چشمم شکستند

     بخواب ای مرغ ناآرام دریا          گل آرامشم تنهای تنهاست

     اگر امشب ز بی تابی نخوابی     دلم تا صبح در چنگال غمهاست

     بخواب ای بوته ناز گل سرخ        تمام شاخه ها از غم خمیدند 

     تمام کودکان در خواب شیرین      به اوج آرزوهاشان رسیدند

     بخواب ای یادگار شهر رویا          که اشکم گونه هارا سرخ و تر کرد

     شبی مثل همین شب توی پاییز   دلم به غربت یاسی سفر کرد

     بخواب ای آشنا با خلوت شب       دلم در آرزویش تنگ تنگ است

     نمی دانی که او وقتی بیاید          بلور اشک هایم چه قشنگ است

     بخواب ای آفتاب بی غروبم           شب تنهایی دل ها دراز است 

     دعایت می کنم هرشب همین وقت    که درهای دعا تا صبح باز است

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم شهریور 1388ساعت 14:2  توسط فاطمه  | 

شمع

* دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت است

* دلي كه از بي كسي غمگين است هركسي را مي تواند تحمل كند.

* آنان كه مي فهمند عذاب مي كشند و آنان كه نمي فهمند عذاب مي دهند .

* آنان كه نسيم گذشت از كوچه باغ دلشان عبور كند از قبيله بهارند.

* خوشبختي فرزند نامشروع حماقت است اگر بتوانند نفهمند مي توانند خوشبخت باشند.

* اگر قادر نيستي خود را بالا ببري همانند سيب باش تا با افتادنت انديشه اي را بالا ببري.

* اگر تنها ترين تنها شوم باز هم خدا هست. خدا جايگزين همه نداشتن هاست .

* شگفتا وقتي كه بود نمي ديدم. وقتي مي خواند نمي شنيدم. وقتي ديدم كه نبود . وقتي شنيدم كه نخواند .

* من آن ني خشكم كه بر لب هاي نوازشگر ناپيداي تو كه قصه فراق را در من مي نوازي به غربت خويش پي بردم .

* ارزش و سرمايه حقيقي انسان به اندازه حرف هايي است كه براي نگفتن دارد.

* به زور مي توان چيزي را گرفت ولي به زور نمي توان آن را نگه داشت.

* براي شنا كردن به سمت مخالف رودخانه قدرت و جرات لازم است وگرنه هر ماهي مرده اي هم مي تواند در جهت موافق جريان آب حركت كند.

* كسي كه حقيقت را مي شناسد حق ندارد گرفتار باطل شود .

* چه غم انگيز است عمري گداختن از غم نبودن كسي كه تا بود از غم نبودن تو مي گداخت.

* حوادث انسان هاي بزرگ را متعالي و آدم هاي كوچك را متلاشي مي كند

* آنان كه تن به هر ذلتي مي دهند تا زنده بمانند مرده هاي خاموش و پليد تاريخند .

* وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغ ها مي كند پر هايش سفيد مي ماند ولي قلبش سياه مي شود.

* عاشق معلمي هستم كه انديشيدن را به من بياموزد نه انديشه ها را .

* فرد در موقعي ساخته مي شود كه تلاش مي كند ديگران را بسازد .

* عشق يعني كوچك كردن دنيا به اندازه يك نفر و بزرگ كردن يك نفر به اندازه دنيا .

* آدمي در اوج نيز همواره در خطر سقوط است و سقوط آنكه بيشتر صعود كرده است خطرناك تر خواهد بود. 

* چه سخت و غم انگيز است كسي كه طبيعت نمي تواند سرش كلاه بگذارد و چه تلخ است ميوه درخت بينايي .

* اي كاش عظمت در نگاه تو باشد نه آنچه بدان مي نگري.

* دل دليلي دارد كه عقل از آن آگاه نيست .

* انسان با يك دست زندگي اش را مي سازد و با دست ديگر آن را ويران مي كند.

* اغلب مردم تقريبا به همان اندازه اي شاد هستند كه ذهن خود را براي آن آماده كرده اند.

* نااميد نباش چون ممكن است آخرين كليدي كه در جيب داري قفل را بگشايد.

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام تیر 1388ساعت 0:45  توسط فاطمه  | 

قصه قرار آخر

                            يادته تو اوج پاييز آخرين لحظه ديدار

                    خب مواظب خودت باش. دو سه بار. دوباره تكرار

                         يادته به ماجرامون چقده نگا مي كرديم

                       تا يكي دلش بياد و بگه خوب . خدا نگهدار

                      تو خداحافظي كردي دل من يكم تكون خورد

                        بعدش اسمتو نوشتم روي ساقه سپيدار

                        بارون گريه كه باريد از تو ابر غصه هامون

                       هر دومون سر گذاشتيم روي  آجراي ديوار

                    يه بار ديگه مي پرسم راس راسي بايد جدا شيم

                         يادته اشك تو افتاد روي سيم گرم گيتار

                       منم انگار مث اشكت از چشات افتاده بودم

                     يه جوري دلت مي لرزيد پس ديگه نكردم اصرار

                      خيلي اونجا مونده بوديم همه ما رو ديده بودن

                        بد جوري نگاه مي كردن مردم كوچه و بازار

                        نگاتو گرفتي از من گفتي خب كاري نداري

                         من شكستم ولي گفتم برو به اميد ديدار

                       دو سه تا فردا گذشت و من ديگه تو رو نديدم

                          شنيدم ولي رسيدي به يكي شبيه دلدار

                            دل من دوباره لرزيد مث اون لحظه آخر

                      خاطرت هر چي كه گفتي شد رو روياي من آوار

                    حالا موندم از خدامون چي بخوام خوشيت يا غصت

                        همه گفتن عكس اونو ديگه از رو تاقچه بردار

                        اما من مي گم خدايا من كه كلي غصه دارم

                         غماي اونم بگير و باز به اين ديوونه بسپار

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 23:53  توسط فاطمه  | 

آرزو هاي بزرگ از زبان ويكتور هوگو

اول از همه برايت آرزومندم كه عاشق شوي و اگر هم هستي

كسي هم به تو عشق ورزد و اگر اينگونه نيست تنهاييت كوتاه

باشد. برايت آرزو دارم دوستاني داشته باشي از جمله دوستان

بد و نا پايدار . برخي نادرست و برخي دوستدار. كه دست كم

يكي در ميانشان بي ترديد مورد اعتمادت باشد. و چون زندگيت

بدين گونه است برايت آرزومندم كه دشمن نيز باشي. نه كم

نه زياد درست به اندازه. تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قرار           

دهد. كه دست كم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد تا  كه

زياده به خودت غره نشوي.  و نيز آرزومندم كه مفيد فايده باشي

تا در لحظات سخت . وقتي كه ديگر چيزي باقي نمانده است

همين مفيد بودن كافي باشد تا ترا سرپا نگه دارد. برايت آرزومندم

صبور باشي. نه با كساني كه اشتباهات كوچك مي كنند 

 زيرا اين كار ساده اي است بلكه با كساني كه اشتباهات

جبران ناپذير مي كنند. به علاوه آرزومندم پول داشته باشي

 زيرا در عمل به آن نياز داري و براي اين كه سالي يك بار

پولت را جلويت بگذاري و بگويي: اين مال من است

فقط براي اين كه روشن كني كدامتان ارباب ديگري است.

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 2:4  توسط فاطمه  | 

هوای رفتن

                  می خوام یه قصری بسازم پنجره هاش آبی باشه 

                    من باشم و تو باشی و یک شب مهتابی باشه

                  امشب می خوام از آسمون یاسهای خوشبو بچینم

                  امشب می خوام عکس تو رو تو خواب گل ها ببینم

                      کاشکی بدونی چشماتو به صد تا دنیا نمیدم

                        یه موج گیسوی تو رو به صد تا دریا نمیدم

                     کاش تو هوای عاشقی همیشه پیشم بمونی

                          از تو کتاب زندگیم حرفای رنگی بخونی

                          حتی اگه دلت نخواد اسم تو تو قلب منه 

                        چهره تو یادم می یاد وقتی که بارون می زنه

                        امشب می خوام برای تو یه فال حافظ بگیرم

                          اگر که خوب در نیومد به احترامت بمیرم 

                     امشب می خوام رو آسمون عکس چشاتو بکشم

                             اگه نگاهم نکنی ناز نگاتو بکشم 

                    می خوام تو رو قسم بدم به جون هر چی عاشقه

                        به جون هر چی قلب صاف رنگ گل شقایقه

                         یه وقتی که من نبودم بی خبر از اینجا نری

                            بدون یه خدافظی پر نزنی تنها نری

                         تا وقتی اینجا بمونی بارون قشنگ و نم نمه 

                           هوای رفتن که کنی مرگ گلای مریمه

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 1:13  توسط فاطمه  | 

چند زمزمه سبز

* در زندگی به جای شناور بودن شناگر باش *  

* خوب گوش کنیم . گاه فرصت ها با صدای بسیار آهسته در می زنند*

* آینده از آن کسی است که گذشته خود را به خوبی بشناسد*

* وجدان خدای حاضر در انسانهاست *

* در گرفتاری باید فکر را به جنب و جوش در آورد نه اعصاب را* 

* سرنوشت خود را با افکار خود تعیین می کنید *

* زندگی مثل یک اثر هنری است نه یک مسئله ریاضی*

* نماز زنگ تفریح زندگی نیست. زنگ تصحیح زندگی است * 

* بزرگ ترین داروی خشم صبر و درنگ است*

* برای زندگی بهتر فکر کنید ولی غصه نخورید*

* شک گذرگاه خوبی است اما توقفگاه خوبی نیست*

* وقتی عشق فرمان می دهد محال سر تسلیم فرود می آورد*

* زندگی شادی نیست. هنر شاد زیستن است* 

* یا درست حرف بزن یا عاقلانه سکوت کن* 

* حرف زدن بدون فکر مانند تیر اندازی بدون هدف است*

* دوستی چیزی نیست که از غرفه های نمایشگاه بتوان خرید* 

* انسان خلاق به جای این که بر تاریکی لعنت بفرستد یک شمع روشن می کند* 

* ذهن مانند چتر نجات است. فقط وقتی باز باشد عمل می کند*

* از مخالفت نهراسید . فقط بادبادکی می تواند بالا رود که با باد مخالف مواجه شود*

                 **جهانی را توانی از محبت یار خود سازی 

                         محبت کن که دشمن از محبت یار می گردد**

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم تیر 1388ساعت 0:50  توسط فاطمه  | 

قصه پونه عشق

                      صداقت یعنی از مرز افق ها    

                             به قست دیدن رویت گذشتن 

                     میان کوچه های سبز احساس  

                               به دنبال قدم های تو گشتن

                     نجابت یعنی از باغ نگاهت       

                              به رسم عاطفه یک پونه چیدن

                     میان سایه روشن های احساس  

                               ترا از پشت یک آیینه دیدن

                    تو در آن سوی مرمرهای احساس  

                               و من در جستجوی یک بهانه

                    که شاید روزی از فصل شکفتن     

                               به تو گویم کلامی عاشقانه

                    کنار سایبان دیدگانت 

                               همیشه آرزوها ارغوانی است  

                    بدان تا صبح پر نور شکفتن  

                                 بیاد دیده تو آسمانیست   

                   طلوع پاک دیدار تو یعنی 

                                 برای لحظه ای چون یاس بودن     

                   زمستان غریبی را شکستن

                                و چون آیینه با احساس بودن

                   برای شهر بی باران دلها

                                تو یعنی لحظه ای باران گرفتن

                   تو یعنی در دل پژمردگی ها

                               به یاد یک فرشته جان گرفتن

                  تو یعنی زیر باران تازه گشتن

                               و یا به احترام یک شقایق

                  ز مرز آسمان ها هم گذشتن

                              تواضع یعنی از روی متانت

                  برای دیدنت دیوانه بودن

                             و تو یعنی دل صد نسترن را

                   ز شهر سرخ تنهایی ربودن

                           دلت تفسیر خوبی های آبی ست  

                    وقلبت قصه ایثار شبنم

                           نگاهت آسمان آبی و صاف

                     که می شوید ز چشم غنچه هاغم

                           نگاهت تا افق بی کینه و پاک

                     و چشمان تو دو ماه نجیب است

                         فضای گرم دستان تو ای عشق

                     پناه نسترن های غریب است

                            سپردم به تو دریای دلم را

                      تو ای افسانه ایثار خورشید

                           دلم از روی عشقی آسمانی

                      وجودش را به چشمان تو بخشید  

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم تیر 1388ساعت 0:7  توسط فاطمه  |